ΔΕΝ είναι λίγοι αυτοί που έρχονται στις πεζοπορίες του Ορειβατικού Συλλόγου… για να μαζέψουν χόρτα! Το μάτι τους γνωρίζει όλα τα «καλά» χόρτα και με επιδέξιες κινήσεις γεμίζουν με τη θρεπτική αυτή τροφή, τη σακούλα που κρατούν μαζί τους. Συχνά είναι τόσο μεγάλη η προσήλωσή τους στο μάζεμα που ξεχνιούνται και τους… «χάνουμε»!
Τα χόρτα που τρώγονται είναι παντού στα βουνά μας, τα έχουμε μπροστά μας, αλλά οι περισσότεροι δεν τα γνωρίζουν. Η Κρήτη είναι ο ιδανικός τόπος για τα άγρια χόρτα, αφού λόγω των ιδιαίτερων εδαφικών και κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν στο νησί μας αναπτύσσεται μια τεράστια ποικιλία. Παλιότερα αποτελούσαν τη βάση της κρητικής διατροφής. Οι περισσότεροι αγνοούν τη μεγάλη θρεπτική τους αξία και πόσο ωφέλιμα είναι για την υγεία μας. Μαγειρεύονται με κάθε τρόπο, συνδυάζονται τόσο με κρέας όσο και με ψάρι και σταδιακά επανέρχονται δυναμικά στην καθημερινή μας διατροφή… Γίνονται «της μόδας»! Γεγονός είναι ότι εμείς εδώ στην Κρήτη… «δε θα πεινάσουμε ποτέ!». Στα βουνά θα μαζέψουμε λίγα χορταράκια, στη θάλασσα θα πιάσουμε κάνα ψαράκι…«έχει ο Θεός για ‘μας!»
Στην Κρήτη υπάρχει η μεγαλύτερη ποικιλία άγριων χόρτων που τρώγονται σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ελλάδα και τις χώρες της Μεσογείου. Είναι γνωστό από πολλούς περιηγητές, που είχαν επισκεφθεί την Κρήτη τα παλαιότερα χρόνια, ότι υπήρχε μεγάλη κατανάλωση χόρτων.
Σε συνέντευξη που έδωσε στα ΝΕΑ o κ. Γιάννης Αποστολάκης, μέλος του Δικτύου Κρητικής Γαστρονομίας αναφέρει ότι «…στις αρχές του φθινοπώρου με τις πρώτες βροχές εμφανίζονται δειλά - δειλά τα πρώτα ραδίκια, που υπάρχουν σε αρκετές ποικιλίες και είναι πικρά. Αυτά τα είδη μπορούμε να τα κάνουμε βραστά, για να συνοδεύσουμε κρέας ή ψάρι ή το ιδανικότερο είναι να τα σερβίρουμε ως ζεστή σαλάτα με λίγες ελιές, παξιμάδι και μπόλικο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Αυτή την περίοδο αναπτύσσονται και οι ασκολίμπροι, που οι παλαιότεροι τους θεωρούσαν αφροδισιακούς. Με τα τσιγαριστά χόρτα σε μεγάλη ποικιλία μπορούμε να κάνουμε υπέροχες πίτες, να τα μαγειρέψουμε με κρέας ή ψάρι, με μανιτάρια, με λιαστές ντομάτες ή σκέτα».
Ο γαστρονομικός πολιτισμός της Κρήτης
«Με οδηγό τα βότανα και τα αρωματικά φυτά ταξιδεύουμε από τη Μινωική Κρήτη μέχρι σήμερα» ήταν ο τίτλος της ημερίδας που οργάνωσε ο περιβαλλοντικός σύλλογος Τυλίσσου Ηρακλείου «Φίλοι του Δάσους της Κέρης».
«Αξίζει επιτέλους, να ξαναβρούμε τους κρίκους της σπασμένης αλυσίδας στο διαταραγμένο γευστικό μητρώο μας, γιατί η μεγάλη τέχνη της μαγειρικής δεν είναι για να… ξεπεινάει και να χορταίνει τους ανθρώπους, αλλά και να διδάσκει τρόπους και τεχνικές για ένα πιο εύγευστο, θρεπτικό και πολυσύνθετο αποτέλεσμα αποτελώντας πλέον ένα σημαντικό μέρος του τοπικού πολιτισμού, μαζί με την κατοικία, το χορό, το τραγούδι και την ίδια τη γλώσσα…», σχολιάζει η εκπαιδευτικός - διαιτολόγος και μέλος του περιβαλλοντικού συλλόγου κ. Στέλλα Δριμισκιανάκη.
Αξίζει να διαβάσετε τί περιελάμβανε το μενού που γεύτηκαν όσοι συμμετείχαν στην ημερίδα:
* Σαλάτα Κρητική με κρίταμο, κάπαρη, πηχτόγαλο Χανίων ή ανθόγαλο Ηρακλείου
* Σαλάτα με σταμναγκάθι, χούμελη, παλαιωμένη γραβιέρα και ρόδι
* Μανιτάρια ψητά και ελαιόλαδο αρωματισμένο με νεράντζι
* Κοτόπουλο με θρούμπη και πετιμέζι
* Μανιτάρια με σταμναγκάθι και σάλτσα λεμονιού
* Αρνί με μαντζουράνα και δενδρολίβανο
* Χοιρινό με σύκα και θυμάρι
* Ζυμαρικά από φύλλα ελιάς
* Κριθαράκι με σαλάτα του γιαλού (φύκια)
* Μους πηχτόγαλου Χανίων ή ανθόγαλου Ηρακλείου με σάλτσα παπουτσόσυκου Χανίων ή καπλόσυκου Ηρακλείου
* Γαστρίν (πρόδρομος του μπακλαβά)
Μου… άνοιξε η όρεξη!
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΛΩΝΤΖΑΣ