ΜΟΥΔΙΑΣΜΕΝΑ αντέδρασαν οι εργαζόμενοι, μη υπακούοντας ούτε αυτή τη φορά στις συνδικαλιστικές οργανώσεις τους, όπως δείχνουν τα νούμερα της συμμετοχής στην απεργία και στις στάσεις εργασίας που είχαν εξαγγελθεί την Παρασκευή.
Μια βόλτα στις υπηρεσίες στη Νεάπολη δεν έδειχνε ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη η πρώτη μεγάλη πανελλαδική κινητοποίηση των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα. Την ίδια στιγμή όλοι, όμως, συζητούσαν για νέα αυτά μέτρα, τί θα αλλάξει, πόσο θα στριμώξουν τα πράγματα και ποιές πρέπει να είναι οι περικοπές τους, ώστε να μειωθούν τα έξοδα του οικογενειακού προϋπολογισμού.
«Θα φτάσουμε σε μέρες που θα ανταλλάσσουμε προϊόντα μεταξύ μας, όπως γίνονταν παλιά, ενώ πρέπει να οδηγηθούμε στη φύση ξανά, στο ψάρεμα, στο κυνήγι κλπ., για να μειωθεί το ποσό που δαπανάμε για τη διατροφή μας»…
«Άντε, να βγάλουμε τις κιθάρες, το ακορντεόν, το μαντολίνο και να καπαρώσουμε τα καλά σημεία στις πόλεις, μήπως και βγάλουμε ένα χαρτζιλίκι παραπάνω σε γιορτές και σε μέρες που θα έχει κίνηση η αγορά».
«Ό,τι ξέρατε να το ξεχάσετε, τα περίσσια κομμένα, τα κεφάλια μέσα και οι ορέξεις λιγότερες»…
«Να’ ναι καλά εκείνο το κορίτσι, η Τζούλια, που ήρθε στις δύσκολες αυτές μέρες, ώστε να σκεφτόμαστε και κάτι άλλο και όχι μόνο τα μέτρα»...
«Αν τώρα δε δείξουμε τη δυσφορία μας στα μέτρα, τότε θα έρθουν και άλλα, πιο δύσκολα και πώς θα τα καταφέρουμε, όταν είχαμε μάθει να ζούμε με περισσότερα από όσα βγάζαμε;»…
«Ναι στα μέτρα και στο συμμάζεμα, όμως έτσι που έγιναν όλα μαζί δεν ξέρουμε πώς θα τα βγάλουμε πέρα». «Χάρηκαν οι Ευρωπαίοι με τη δική μας υποβάθμιση της αγοραστικής μας δύναμης, να δω πώς θα κάνουν διακοπές το καλοκαίρι, όταν θα εργάζονται οι μισοί στον τουρισμό»…
Αυτές ήταν λίγες από τις απόψεις που ακούγονταν, χωρίς όμως κανείς να δηλώνει τόσο θαρραλέος, ώστε να θυσιάσει το μεροκάματο συμμετέχοντας στην απεργία και στις στάσεις εργασίας.
«Ναι στις απεργίες και στις κινητοποιήσεις, όμως πρέπει να “βγάζουμε κι από τη μύγα ξύγκι”, οπότε που κουράγιο για να χάνουμε χρήματα», είναι η σκέψη που κυριαρχεί.
ΘΑΝΟΣ ΚΟΡΟΜΠΥΛΙΑΣ